یادمان نرود محـــــرم؛

هنگامه بالیدن است و نالیدن!!!

بساطش امـــــــــــوزه است و موزه!!!

تمرین خوب نگریستن است و خوب گریستن!!!

نماد شعور مذهب شیعه است و شور مذهب!!!و..و..و..

 

پس نوشت؛این پست به قول دوستان اصلاح شد!!!اما

اما کاش...کاش...کاش...کمی هم به فکر اصلاح انچه

لزوم بر اصلاح شدن دارن باشیم!!

 کاش...یکم از شعارهامون رو به سمت عمل ببریم؛

کاش...کاش...کمی هم به فکر بالیدن،اموختن،خوب

 نگریستن و شعور باشیم!!!کــــــــــاش...


اما حرف اخرم

همه حرفم این بود که همین اشک و اه,همین مجالس عزا,همین سینه زنی ها وگریه ها و فضاهای سرشار از ذکر یاد حسین(ع) میتونه در بطن خودش مفاهیم عاشورا رو متناسب با شرایط روز جامعه به مخاطب القا کنه وجامعه رو به سمت همون مدینه فاضله حسینی هدایت کنه...بحثم این بود که در قالب همین شور و احساس با توجه به ظرفیت بالای القای مفاهیم انسانی که در مجالس عزای سیدالشهدا وتاثیر پذیری بالای مخاطب از این مجالس وجود داره میتونیم جامعه مون رو به سمت جامعه حسینی پیش ببریم و این مستلزم اینه که در شور متوقف نشیم،دوست داشتم که بحث به این سمت بره که چطور میتونیم از این ظرفیت بالایی که در محرم و صفر ایجاد میشه برای القای مفاهیم انسانی عاشورا استفاده کنیم و روی این موضوع بحٍث کنیم
اما ظاهرا دوستان سوزنشون روی اون "تا"ها و"نه" های پست گیر کرده بود(که بنده در همون نظرات اولیه شبه رو برطرف کردم)و هر چه در طی بیست و اندی نظری که مطرح شد سعی کردم بحث رو با مطرح کردن سوالات مختلف به سمت هدف اصلی هدایت کنم نشد.نمیدونم،شاید به قول دوستان وسیله رسیدن به این هدف اشتباه بود !!!!!البته شاید!!!
به هر حال بازم ممنونم از کلیه دوستانی  که وقت گذاشتید