ورودی نودی های دارو سازی تهران  !

استفاده از بواتنگ در سمت راست خط دفاعی آلمان در مقابل نقطه ی اتکا و قوت پرتغال، جایی که رونالدو و کوئنترائو حضور داشتند برای ژرمن ها خطرناک بود. این بازیکن تنومند فاقد فاکتور سرعت که اصلی ترین ویژگی یک دفاع کناری است بود. 

شانسی که آلمان ها آوردند این بود که پرتغال بازیسازی خلاق در تیمش نداشت تا از این منطقه ی آلمان که به شدت به کریس رونالدو فضا می داد استفاده کند. جریان بازی به طور کل در نیمه اول ساکن و کسالت آور دنبال شد. عدم درخشش ستاره هایی چون اوزیل و رونالدو باعث شده بود بازی گره خورده، یک نیمه همان طور باقی بماند. با شروع نیمه دوم، پرتغال که تمام امیدش به حرکات کاپیتان رونالدو بود سعی داشت از سمت راست آلمان روی دروازه این تیم فشار وارد کند. شرکت بواتنگ در حملات آلمان در نیمه نخست بیشتر باعث می شد روند هجومی این تیم با اخلال همراه گردد. او چون بازیکن سرعتی نیست مجبور بود بجای حرکت لب خط، روی به پاس های قطری بیاورد. البته با اینکه این یک مزیت هم برای آلمان ها داشت که بازی را برای آنها باز می کرد اما دفاع منسجم و قدرتمند پرتغال در تغییر آهنگ بازی از راست به چپ هیچ گاه جا نماند. به همین خاطر آلمان نیمه دوم رو به توپ های بلند آورد.

 موثرترین بازیکن: نمایش مسوت اوزیل به واسطه ریزه کاری هایش بی شک همواره دیدنی است. با اینکه او در بازی برابر پرتغال خیلی ندرخشید اما توانست با تکنیکش یک تنه هافبک های قدرتی حریف را از کار بیندازد. او در این بازی سعی داشت توپ را برای بازیکنان کناری مهیا سازد که تا حدودی موفق به این کار هم شد. با این حال در بازی های بعدی بازی زیباتری از او انتظار داریم. 

برنده نیمه مربیان: در نیمه مربیان یواخیم لو پی به ریسک بازی دادن بواتنگ در کناره ها آن هم مقابل رونالدو برد و تمام 45 دقیقه دوم او را عقب نگه داشت تا آلمان اسیر سرعت خارق العاده فوق ستاره پرتغالی ها نشود. برای همین هم وقتی در نیمه دوم بواتنگ دیگر در حملات شرکت نداشت توماس مولر که در سمت راست تنها شده بود تمامی توپ هایی که به دست می آورد را روی دروازه می فرستاد. تمرکز روی ارسال ها از سمت راست سبب شد آلمان با دو مهاجم، گومز و پودولسکی چندین بار خطر ساز شود و با خوش شانسی یکی از همین چند موقعیت را نیز گل کند.