می خواهم برگردم به روزهای کودکی ...

 آن زمان ها که

پدر تنها قهرمان بود ...
 عشــق ، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد ...

بالاترین نــقطه ى زمین ، شــانه های پـدر بــود ...

 بدتـرین دشمنانم ، خواهر و برادر خودم بودند ...

 تنــها دردم ، زانو های زخمـی ام بودند ...

تنـها چیزی که میشکست ، اسباب بـازی هایم بـود ...

و معنای خداحافـظ ، تا فردا بود !


این جمله آخریه رو خوب دقت کنیدا..نامردا این همه وقته گذاشتید رفتید..ای داد بیداد..

عنوان داخل پرانتز  هم الکی بود..دقت کردین اصلا؟ دی